(هدف ۱) انجام تستِ‌ بِتـا به منظور اطمینان از برآورده شدن انتظارات کاربران

اولین نسخه‌ی عملیاتیِ سیستم، یعنی نسخه‌ی بِتا، در انتهای فازِ ساخت، به‌دست آمده است. در طی فازِ انتقال، باید آزمون بِتا را روی این نسخه‌ی عملیاتی انجام شود؛ این آزمون، بازخوردهای بسیاری را از کاربران آزمونگر سیستم، در اختیار شما قرار می‌دهد. بنابراین، باید راهکار و استراتژی مناسبی برای دریافت، سازماندهی، تحلیل، و در نهایت تصمیم‌گیری مناسب نسبت به این درخواست‌های تغییر (Change Request) داشته باشید. بدیهی است هرگونه ترتیب اثری نسبت به این درخواست‌های تغییر را که عمدتاً به صورت رفع خطاها و انجام مواردی از بهبودها و پیکره‌بندی‌هاست، باید پیش از تحویلِ نهایی فراورده، انجام دهیم.

بخش عمده‌ای از درخواست‌های تغییر تنها برای انجام برخی بهبودهای جزئی، نظیر رفع خطاها و نقص‌های کوچک، بهبود مستندات یا موادِ آموزشی، یا تنظیمِ دقیق‌تر کارایی سیستم است. برخی اوقات با درخواست‌هایی برای اضافه‌کردن یک ویژگی و قابلیت جدید روبرو می‌شویم. در این حالت در صورتی‌که اضافه کردن ویژگی درخواست‌شده در چارچوب زمان و هزینه‌ی پیش‌بینی‌شده، قابل انجام باشد، باید مجدداً به سراغ نیازمندی‌ها، تحلیل و طراحی، پیاده‌سازی، و تست برویم.

البته، به خاطر داشته باشید که نیاز به اضافه‌کردنِ یک ویژگی‌ جدید در این فاز، عموماً به معنای وجود نقص و اشتباهاتی در فازهای گذشته است، اما ممکن است در پروژه‌های بزرگ، با این مورد برخورد داشته باشیم. در این حالت، بهترین کاری که می‌توان انجام داد اینست که تا حد اِمکان ویژگی‌های جدیدی را که نیاز و درخواست‌شان در این فاز مطرح می‌شود، به تعویق انداخته و آن‌ها را به چرخه‌ی تکاملِ فراورده، موکول نماییم. با این وجود، در مواردی هم ممکن است که بدون اضافه کردن ویژگی جدید، سیستم به خوبی نصب و راه‌اندازی نشود. در این حالت، انجام درخواست ضرورت خواهد داشت.

در طی فازِ انتقال باید زمان مناسبی را به بهبود مستندات، راهنمایی‌های آن.لاین (برخط)، مواد و محتوایِ آموزشی، رهنمودها و دست‌نامه‌های کاربران، رهنمودها و دست‌نامه‌های عملیاتی، و دیگر مستندات تکمیلی و پشتیبانی، اختصاص دهید. تست و آزمونِ دقیق و مناسبِ این عناصر در محیط مقصد، بسیار با اهمیت می‌باشد.

تمرکز آزمون در فاز انتقال، عمدتاً متوجه بهبود کیفیت می‌باشد. علاوه بر این، در بسیاری از پروژه‌ها، آزمون‌های پذیرش رسمی (Acceptance Tests) نیز در این فاز انجام می‌شود.

در صورتی‌که نقایص و خطاهای جدی و حیاتی در تست‌های بِتا کشف شد، باید پس از رفع خطا، یک نسخه‌ی جدیدِ بدونِ خطا، جایگزین نسخه‌ی مبنا قرار گرفته، شود. این نسخه را معمولاً نسخه‌ی پَـچ (وصله) می‌نامند.

ممکن است در فازِ انتقال، بیش از یک تکرار داشته باشیم؛ در این صورت، معمولا نسخه‌های نتیجه‌ی این تکرارها به صورت، بِتای ۱ ، بِتای ۲ ، و مانند آن، نام‌گذاری می‌شوند.

داشتن معیارهایی برای تشخیص زمان خاتمه‌ی فازِ انتقال بسیار ضروری است. بر خلاف تصور، خاتمه‌ی این فاز همیشه به سادگی انجام نمی‌شود. برای اینکه بتوانیم تشخیص دهیم که چه موقع این فاز را خاتمه دهیم، باید معیارهایی مانند سنجش نقایص و آزمون‌ها در اختیار داشته باشیم. تحلیل این معیارها پاسخ‌هایی برای سوالات زیر فراهم می‌نماید:

  • کیفیت در چه زمانی به حد مطلوب و کافی می‌رسد؟
  • یافتن چه تعداد نقص بیشتری را می‌توانیم انتظار داشته باشیم؟
  • چه موقع همه‌ی وظیفه‌مندی‌ها را تست کرده‌ایم؟

از آنجایی که داشتن معیارهایی برای پاسخ‌گویی به سؤالات اشاره‌شده و به تَبع آن، خاتمه‌ی فازِ انتقال و بستن پروژه، ضروری است، لازم است دو معیار کلیدی موفق، یعنی معیارِ نقایص و معیارِ آزمون را بیشتر بررسی نماییم.
برای داشتن معیار نقایص، باید موارد زیر را ثبت و ردگیری نماییم:

  • چه تعداد نقایط جدید در هر روز کشف می‌شوند؟
  • – در هر روز چه تعداد از این نقایص، رفع می‌شوند؟

مهم‌تر از اعداد و ارقام بدست آمده باید به روندِ تغییر این اعداد و ارقام توجه داشته باشید. چنانچه برآورد تخمینی از تعداد خطاها در روزهای آینده از یک آستانه‌ی مشخص، که البته بر حسب نوع پروژه متفاوت است، کمتر بود، می‌توان برای خاتمه‌ی فازِ انتقالْ دلایل منطقی ارائه نمود.

معیارِ مهم دیگری که می‌تواند در زمینه‌ی تصمیم‌گیری در رابطه با کافی‌بودنِ آزمون‌ها و خاتمه‌ی فازِ انتقال مفید باشد، معیارِ آزمون نام دارد. این معیار عمدتاً به تکمیل آزمون‌های پیش‌بینی‌شده مرتبط است. برای مثال، اگر تنها ۶۰ درصد آزمون‌های برنامه‌ریزی‌شده، کاملاً اجرا شدند، می‌توان انتظار داشت که بتوان نقایص بیشتری را با تکمیل همه‌ی آزمون‌ها، کشف نمود. شما می‌توانید با مشخص کردن تعداد نقایصی که معمولاً با انجامِ هر موردِ آزمون (test case) کشف می‌شود و ضرب کردن آن در تعداد مواردِ تست، تخمینی از تعداد نقایص احتمالی در آزمون‌های باقی مانده، به‌دست بیاورید.

مطمئناً قصد ندارید که سیستمی را با تعداد نقایص زیاد از حد تحویل دهید؛ تحلیل روندِ تکمیل و موفقیت مواردِ آزمون، می‌تواند معیار خوب دیگری برای تصمیم‌گیری در رابطه با توقف آزمون‌ها و خاتمه‌ی فازِ انتقال باشد.

تماس با ما

در حال ارسال

Log in with your credentials

Forgot your details?